บทที่ 113 ทำให้เขาล่มจม

ฮวาเฉี่ยนเหมียนเดินเอื่อยๆ มาถึงเยว่ไหลจวี่ เธอคำนวณเวลาแล้วว่าตอนนี้ไป๋จุ้นอี้น่าจะมาถึงแล้ว พอเข้าไปในห้องโถง เถ้าแก่ก็รีบเข้ามาต้อนรับ: "คุณนายซู เจ้านายของพวกเราและจวิ้นจู่รออยู่ที่ห้องหนังสือชั้นสอง"

"ข้าขึ้นไปเองได้ ท่านทำงานของท่านเถอะ" ฮวาเฉี่ยนเหมียนพูดจบก็เดินขึ้

บทที่ 114 มากกว่าเธอสิบเท่า

ฮวาเฉี่ยนเหมียนจิบน้ำชุ่มคอ: "ไร่นาเจ้ามีกี่ไร่?"

ไป๋จุ้นอี้ชำเลืองมองโอ๋หยางจื่อเยว่: "มากกว่าเธอสิบเท่า"

โอ๋หยางจื่อเยว่กระตุกมุมปาก ไอ้ตัวแสบนี่มีตั้งพันไร่ เขาได้มาจากไหน

"พวกท่านไม่ต้องปลูกทั้งหมดหรอก คนละห้าสิบไร่ก็พอ รอข้ามีเวลาจะเข้าไปในเขาหาของดีๆ มาให้พวกท

บทที่ 115 เจ้าต้องรับผิดชอบต่อข้า

ไป๋จุ้นอี้มองเธอด้วยสีหน้าไม่อยากเชื่อ: "มหัศจรรย์ขนาดนั้นเลย?"

"ลู่เฟยอวี่จากร้านยาเหรินจี้ เคยลองแล้วได้ผลดี พวกท่านจะดื่มซุปก่อน หรือกินข้าวก่อน?"

โอ๋หยางจื่อเยว่มองซุปไข่แตงกวาแล้วอยากกิน: "ข้าขอดื่มซุปก่อน"

"ข้าจะกินข้าว ดูเนื้อไก่กับเนื้อแกะแล้วน่ากินมาก