บทที่ 114 มากกว่าเธอสิบเท่า

ฮวาเฉี่ยนเหมียนจิบน้ำชุ่มคอ: "ไร่นาเจ้ามีกี่ไร่?"

ไป๋จุ้นอี้ชำเลืองมองโอ๋หยางจื่อเยว่: "มากกว่าเธอสิบเท่า"

โอ๋หยางจื่อเยว่กระตุกมุมปาก ไอ้ตัวแสบนี่มีตั้งพันไร่ เขาได้มาจากไหน

"พวกท่านไม่ต้องปลูกทั้งหมดหรอก คนละห้าสิบไร่ก็พอ รอข้ามีเวลาจะเข้าไปในเขาหาของดีๆ มาให้พวกท

บทที่ 115 เจ้าต้องรับผิดชอบต่อข้า

ไป๋จุ้นอี้มองเธอด้วยสีหน้าไม่อยากเชื่อ: "มหัศจรรย์ขนาดนั้นเลย?"

"ลู่เฟยอวี่จากร้านยาเหรินจี้ เคยลองแล้วได้ผลดี พวกท่านจะดื่มซุปก่อน หรือกินข้าวก่อน?"

โอ๋หยางจื่อเยว่มองซุปไข่แตงกวาแล้วอยากกิน: "ข้าขอดื่มซุปก่อน"

"ข้าจะกินข้าว ดูเนื้อไก่กับเนื้อแกะแล้วน่ากินมาก

บทที่ 116 โรคหอบหืด

โอ๋หยางจื่อเยว่เล่าอาการที่รู้ออกมา: "ก็คือไอมานาน ร่างกายค่อนข้างอ่อนแอ หายใจสั้นและหอบ"

"เป็นญาติของเธอหรือ?"

ไป๋จุ้นอี้พอได้ยินก็รู้ว่าต้องการตำรับยาให้ใคร: "พี่ชายของพริกขี้หนู เป็นโรคนี้มาตั้งแต่เด็ก รักษากับหมอหลายคนก็ไม่หาย"

ฮวาเฉี่ยนเหมียนครุ่นคิดครู่หนึ่ง: "จดไว้"