บทที่ 112 ตำรับยาภายนอกสำหรับการฟกช้ำและบาดเจ็บ

ลู่เฟยอวี่ยิ่งฟังยิ่งตกใจ นี่เป็นอาหารแบบไหนกัน ถ้าสิ่งเหล่านี้สามารถรักษาด้วยอาหารสมุนไพรได้ เหมือนที่เธอพูด ผลประโยชน์เบื้องหลังมหาศาลจริงๆ

"คุณนาย ข้าขอถอนคำพูดเมื่อครู่ ข้าคิดไม่รอบคอบเอง"

ฮวาเฉี่ยนเหมียนเพียงแค่ยิ้ม: "แม้ตอนนี้จะเปิดไม่ได้ แต่

บทที่ 113 ทำให้เขาล่มจม

ฮวาเฉี่ยนเหมียนเดินเอื่อยๆ มาถึงเยว่ไหลจวี่ เธอคำนวณเวลาแล้วว่าตอนนี้ไป๋จุ้นอี้น่าจะมาถึงแล้ว พอเข้าไปในห้องโถง เถ้าแก่ก็รีบเข้ามาต้อนรับ: "คุณนายซู เจ้านายของพวกเราและจวิ้นจู่รออยู่ที่ห้องหนังสือชั้นสอง"

"ข้าขึ้นไปเองได้ ท่านทำงานของท่านเถอะ" ฮวาเฉี่ยนเหมียนพูดจบก็เดินขึ้

บทที่ 114 มากกว่าเธอสิบเท่า

ฮวาเฉี่ยนเหมียนจิบน้ำชุ่มคอ: "ไร่นาเจ้ามีกี่ไร่?"

ไป๋จุ้นอี้ชำเลืองมองโอ๋หยางจื่อเยว่: "มากกว่าเธอสิบเท่า"

โอ๋หยางจื่อเยว่กระตุกมุมปาก ไอ้ตัวแสบนี่มีตั้งพันไร่ เขาได้มาจากไหน

"พวกท่านไม่ต้องปลูกทั้งหมดหรอก คนละห้าสิบไร่ก็พอ รอข้ามีเวลาจะเข้าไปในเขาหาของดีๆ มาให้พวกท