บทที่ 69 จับขโมยพร้อมของกลาง

ซูยินเล่าแผนอย่างรวดเร็ว หยางต้าซานพยักหน้าไม่หยุด

"ได้ เรื่องต่อจากนี้ให้ข้าจัดการ"

"ดี"

ฝากไว้กับลุงใหญ่ เธอก็วางใจ

คนลาดตระเวนสองคนยืนห่างจากที่ซ่อนของพวกเขาไม่กี่ก้าว ยืนอยู่ตรงนั้น

"เฮ้อ ถ้าหาน้ำไม่เจอ จะทำยังไงดี"

"นั่นสิ! เมื่อวานข้าดื่มน้ำแค่ไม่กี่อึก"

"ไม่รู้

บทที่ 70 ปล่อยพวกเขาไปเถอะ

หวังไหล่โถวก้มหัวคำนับชาวบ้านซิ่งฮวา 'โขก โขก' หมุนตัวคำนับไปรอบๆ แต่ละครั้งไม่ได้แค่แตะๆ ได้ยินเสียงดังชัดเจน

เมื่อเขาเงยหน้าขึ้นอีกครั้ง หน้าผากมีเลือดไหล

อีกห้าคนก็ทำเช่นเดียวกัน

ท่าทางของพวกเขา ทำให้ชาวบ้านซิ่งฮวาหลายคนใจอ่อน

หัวหน้าหมู่บ้านเฉียนซานพูดได้จังหวะ "เฮ้

บทที่ 71 หกสิบตำลึง

หัวหน้าหมู่บ้านหยางเอ่ยขึ้นอย่างใจเย็น "ไม่ต้องทำร้ายร่างกายแล้ว หากเกิดเรื่องร้ายขึ้นในที่กันดารเช่นนี้ ก็ยากจะรักษา เอาอย่างนี้ ให้จ่ายค่าชดเชยแทน คนละสิบตำลึงสำหรับทั้งหกคน"

"อะไรนะ!" ญาติของหวังไล่โถวร้องอย่างตกใจ

ชาวบ้านฝั่งตะวันออกก็ตกตะลึงกับคำเรียกร้องที่สูงลิบของหัวห