บทที่ 68 ถูกจ้องมอง

ซูยินนอนบนเสื่อ หลับไปอย่างรวดเร็ว

แม่ซูไม่ได้นอน ถือพัดโบกไล่ยุง และโบกให้เย็นด้วย เพื่อให้เธอหลับสบาย

เวลาประมาณเที่ยงคืน หยางต้าซานปลุกซูยิน

ซูยินตื่นขึ้น อยู่กับชาวบ้านคนอื่นที่เฝ้ายาม

คนเฝ้ายามช่วงดึกมีหกคน แบ่งเป็นสามกลุ่ม กลุ่มละสองคน เดินตรวจตราโดยรอบค่าย

ซูยินอยู่กลุ่ม

บทที่ 69 จับขโมยพร้อมของกลาง

ซูยินเล่าแผนอย่างรวดเร็ว หยางต้าซานพยักหน้าไม่หยุด

"ได้ เรื่องต่อจากนี้ให้ข้าจัดการ"

"ดี"

ฝากไว้กับลุงใหญ่ เธอก็วางใจ

คนลาดตระเวนสองคนยืนห่างจากที่ซ่อนของพวกเขาไม่กี่ก้าว ยืนอยู่ตรงนั้น

"เฮ้อ ถ้าหาน้ำไม่เจอ จะทำยังไงดี"

"นั่นสิ! เมื่อวานข้าดื่มน้ำแค่ไม่กี่อึก"

"ไม่รู้

บทที่ 70 ปล่อยพวกเขาไปเถอะ

หวังไหล่โถวก้มหัวคำนับชาวบ้านซิ่งฮวา 'โขก โขก' หมุนตัวคำนับไปรอบๆ แต่ละครั้งไม่ได้แค่แตะๆ ได้ยินเสียงดังชัดเจน

เมื่อเขาเงยหน้าขึ้นอีกครั้ง หน้าผากมีเลือดไหล

อีกห้าคนก็ทำเช่นเดียวกัน

ท่าทางของพวกเขา ทำให้ชาวบ้านซิ่งฮวาหลายคนใจอ่อน

หัวหน้าหมู่บ้านเฉียนซานพูดได้จังหวะ "เฮ้