บทที่ 54 ออกจากเมือง

ชายวัยกลางคนและชายหนุ่มในชุดเสื้อยาวกับคนอื่นๆ เห็นพวกเขาตัดสินเรื่องเงินก้อนนั้นในไม่กี่คำพูด ทั้งโกรธทั้งร้อนใจ

ชายหนุ่มในชุดเสื้อยาวหมุนลูกตา "คุณหนูซู เธอไม่กลัวหรือว่าเงินพวกนี้จะถูกเจ้าของร้านกลืนไปหมด? หรือเขาจะเอาเข้ากระเป๋าตัวเอง?"

"ใช่! เงินก้อนใหญ่ขนาดนี้ ใครๆ ก็อ

บทที่ 55 ภาพนอกเมือง

คุณหว้านซานตัวสั่น มือกำแน่นโดยไม่รู้ตัว

ซูยินเอ่ยปาก "ท่านขุนนาง ใบหน้าลุงของข้าน่ารังเกียจ เกรงว่าจะทำให้สายตาท่านขุ่นมัว"

คนนั้นแค่นเสียงเย็นชา ไม่ยอมเลิกรา "บอกให้เงยหน้าก็เงยมา"

ซูยินรีบอธิบาย "ท่านขุนนางอย่าโกรธเลย ลุงของข้าเพราะหน้าตาและรูปร่าง ถูกรังแกมาตั้งแต่เด็ก

บทที่ 56 ฟ้ามืดมิด

"ถ้าไม่ใช่เพราะสามีของเธอคัดค้านอย่างหนัก พวกเราก็คงฟังหัวหน้าหมู่บ้านและเข้าเมืองไปแล้ว จะได้ไม่ต้องเจอเรื่องแบบนี้" มีคนยังไม่หยุดบ่น

แม่ต้าจ้วงก็ไม่ใช่คนที่จะยอมให้ใครมารังแก เธอเท้าสะเอว "พวกเธอเป็นหมาของพวกเราหรือไง? พวกเราพูดอะไร พวกเธอก็ต้องฟัง มาสิ เห่าให้ข้าฟังหน่อย"