บทที่ 53 ไม่รับแม้แต่สตางค์เดียว

"ครั้งนี้ที่รอดมาได้ คนที่พวกเราควรขอบคุณที่สุดคือคุณหนูซู ถ้าไม่มีเธอคิดวิธีรับมือในเวลาสั้นๆ พวกเราคงไม่รอดมาง่ายๆ"

คำพูดของเจ้าของโรงเตี๊ยมทำให้ความโกรธของคนจากหมู่บ้านซิ่งฮวาลดลงไม่น้อย

หยางต้าเหอแค่นเสียงใส่คนฝั่งตรงข้าม "เอาไปเป็นตัวอย่างบ้าง พวกอกตัญญู"

ช

บทที่ 54 ออกจากเมือง

ชายวัยกลางคนและชายหนุ่มในชุดเสื้อยาวกับคนอื่นๆ เห็นพวกเขาตัดสินเรื่องเงินก้อนนั้นในไม่กี่คำพูด ทั้งโกรธทั้งร้อนใจ

ชายหนุ่มในชุดเสื้อยาวหมุนลูกตา "คุณหนูซู เธอไม่กลัวหรือว่าเงินพวกนี้จะถูกเจ้าของร้านกลืนไปหมด? หรือเขาจะเอาเข้ากระเป๋าตัวเอง?"

"ใช่! เงินก้อนใหญ่ขนาดนี้ ใครๆ ก็อ

บทที่ 55 ภาพนอกเมือง

คุณหว้านซานตัวสั่น มือกำแน่นโดยไม่รู้ตัว

ซูยินเอ่ยปาก "ท่านขุนนาง ใบหน้าลุงของข้าน่ารังเกียจ เกรงว่าจะทำให้สายตาท่านขุ่นมัว"

คนนั้นแค่นเสียงเย็นชา ไม่ยอมเลิกรา "บอกให้เงยหน้าก็เงยมา"

ซูยินรีบอธิบาย "ท่านขุนนางอย่าโกรธเลย ลุงของข้าเพราะหน้าตาและรูปร่าง ถูกรังแกมาตั้งแต่เด็ก