บทที่ 36 สู้หนึ่งต่อสี่

ภายใต้การกระตุ้นของหยางต้าซานและหยางคนขายเนื้อ คนที่เดิมทีไม่อยากต่อสู้ต่อก็กลับมามีกำลังใจขึ้นมาทันที ไม่กล้าประมาท

เมื่อชายทั้งสองเห็นเช่นนั้น ก็รู้สึกร้อนใจ การโจมตีก็ยิ่งรุนแรงขึ้นเรื่อยๆ

ทั้งสองคนยืนหันหลังชนกัน ไม่ให้ซูยินมีโอกาสโจมตีจากด้านหลังได้เลย

เมื่อไม่มีโอก

บทที่ 37 แผนที่

หยางคนขายเนื้อกำลังจะเดินออกไป ซูยินรั้งเขาไว้

"เดี๋ยวก่อน"

หยางคนขายเนื้อพยักหน้า

ทั้งสามคนนั่งยองๆ หลังพุ่มไม้ รอเงียบๆ รอนานถึงสองถ้วยชา

ซูยินสังเกตรอบข้างนาน เมื่อแน่ใจว่ากลุ่มคนที่ไล่ล่าจากไปแล้ว จึงลุกขึ้นเดินออกมาจากหลังพุ่มไม้

เธอนำผ้าสามผืนที่เตรียมไว้ออกมา แจกให้หยางต

บทที่ 38 การต่อสู้

"ถ้าพวกเขาอยู่ในค่าย ไม่ทำอะไรเลย แต่กลับได้เงิน นานไปคนจะขี้เกียจ เคยชินกับการได้ของฟรี ส่วนคนที่ทำงาน เสี่ยงอันตราย แต่ต้องแบ่งผลตอบแทนให้คนอื่น นี่ไม่ยุติธรรมกับคนที่ขยันทำงาน"

"นานไปคนขี้เกียจ คนที่ได้ของฟรีในกลุ่มจะยิ่งมีมากขึ้น ตอนนั้นกลุ่มของเราก็ไปได้ไม่ไกล จิตใจคนก็จะแ