บทที่ 337 หญิงชราผู้บ้าคลั่ง

สังเกตเห็นสีหน้าไม่ดีของเหิงโย่วอี้ ซูยินรู้ทั้งรู้แต่ก็ถาม "ท่านฮูหยิน สีหน้าท่านไม่ค่อยดีเลย ร่างกายไม่สบายตรงไหนหรือ?"

เสี่ยวเซียงได้ยินน้ำเสียงประชดประชันของซูยิน โกรธจนแก้มป่อง อยากจะโต้ตอบ แต่ติดคำเตือนของนายหญิง จึงได้แต่อดกลั้นไว้ในใจ ทรมานจนแทบตาย

ทั้งๆ ที่ค

บทที่ 338 นางงามมาก

แม่บ้านร่างใหญ่สองคนมองหน้ากัน เห็นหญิงบ้าไม่อาละวาดแล้ว จึงอยากจะเข้าไปรับช่วงต่อ ยิ้มพูดกับซูยินว่า "ไม่ต้องรบกวนคุณหนูหรอก พวกเราพาเธอกลับเองค่ะ"

พอพวกเธอเข้าไปใกล้ หญิงชราบ้าก็ดิ้นรนอย่างรุนแรงทันที ต่อต้านการเข้าใกล้ของพวกเธออย่างมาก

ซูยินยิ้มพูด "ไม่รบกวนหรอก ไม่มีอะไรท

บทที่ 339 ฮ่องเฮาเฉิน

ซูยินเงยหน้ามองท้องฟ้า เวลาก็ดึกจริงๆ

เห็นเธอลุกขึ้น แม่บ้านร่างใหญ่สองคนก็ดีใจมาก

เด็กสาวที่น่ารำคาญคนนี้กำลังจะไปเสียที

น่าเสียดายที่สองคนนี้ดีใจเร็วเกินไป

ซูยินกวาดตามองทั้งสองคนด้วยสายตาเย็นชา "หลังจากข้าไป พวกเธอคงไม่ถอดเสื้อผ้าคุณย่าหรอกนะ?"

"ไม่ค่ะ"

"จะเป็นไปได้อ