บทที่ 338 นางงามมาก

แม่บ้านร่างใหญ่สองคนมองหน้ากัน เห็นหญิงบ้าไม่อาละวาดแล้ว จึงอยากจะเข้าไปรับช่วงต่อ ยิ้มพูดกับซูยินว่า "ไม่ต้องรบกวนคุณหนูหรอก พวกเราพาเธอกลับเองค่ะ"

พอพวกเธอเข้าไปใกล้ หญิงชราบ้าก็ดิ้นรนอย่างรุนแรงทันที ต่อต้านการเข้าใกล้ของพวกเธออย่างมาก

ซูยินยิ้มพูด "ไม่รบกวนหรอก ไม่มีอะไรท

บทที่ 339 ฮ่องเฮาเฉิน

ซูยินเงยหน้ามองท้องฟ้า เวลาก็ดึกจริงๆ

เห็นเธอลุกขึ้น แม่บ้านร่างใหญ่สองคนก็ดีใจมาก

เด็กสาวที่น่ารำคาญคนนี้กำลังจะไปเสียที

น่าเสียดายที่สองคนนี้ดีใจเร็วเกินไป

ซูยินกวาดตามองทั้งสองคนด้วยสายตาเย็นชา "หลังจากข้าไป พวกเธอคงไม่ถอดเสื้อผ้าคุณย่าหรอกนะ?"

"ไม่ค่ะ"

"จะเป็นไปได้อ

บทที่ 340 ความลับในวังหลวง

"ตอนนั้นฮ่องเฮาเฉินพาลูกไปที่สนามล่าสัตว์หลวง ไม่คิดว่าจะเจอการซุ่มโจมตี เด็กหายไปตั้งแต่ตอนนั้น"

"เพราะลูกหาย ฮ่องเฮาเฉินเศร้าโศกจนล้มป่วย จิตใจก็เลื่อนลอย"

"เพราะนางมักจะจับคนในวังถามว่าลูกของนางไปไหน กลายเป็นคนบ้า จนสุดท้ายฮ่องเต้องค์ก่อนจำต้องส่งนางไปพักฟื้นที่วัดฝ