บทที่ 336 เสียดสีด้วยการเล่านิทาน

ซูยินเห็นความเคลื่อนไหวด้านหลัง แต่แกล้งทำเป็นไม่รู้ และพูดกับเซียงหลิงที่อยู่ข้างๆ ว่า "ดูสิ ข้าหยิบได้เก่งไหม แผ่นไม้สองแผ่นนี้มีบทกวี พอเอามารวมกันก็เป็นบทกวีที่สมบูรณ์เลย"

เซียงหลิงก็ฉลาด ยิ้มพลางพูดว่า "คุณหนู บางทีอาจจะเป็นคนเดียวกันเขียนก็ได้นะคะ"

"พูดเหล

บทที่ 337 หญิงชราผู้บ้าคลั่ง

สังเกตเห็นสีหน้าไม่ดีของเหิงโย่วอี้ ซูยินรู้ทั้งรู้แต่ก็ถาม "ท่านฮูหยิน สีหน้าท่านไม่ค่อยดีเลย ร่างกายไม่สบายตรงไหนหรือ?"

เสี่ยวเซียงได้ยินน้ำเสียงประชดประชันของซูยิน โกรธจนแก้มป่อง อยากจะโต้ตอบ แต่ติดคำเตือนของนายหญิง จึงได้แต่อดกลั้นไว้ในใจ ทรมานจนแทบตาย

ทั้งๆ ที่ค

บทที่ 338 นางงามมาก

แม่บ้านร่างใหญ่สองคนมองหน้ากัน เห็นหญิงบ้าไม่อาละวาดแล้ว จึงอยากจะเข้าไปรับช่วงต่อ ยิ้มพูดกับซูยินว่า "ไม่ต้องรบกวนคุณหนูหรอก พวกเราพาเธอกลับเองค่ะ"

พอพวกเธอเข้าไปใกล้ หญิงชราบ้าก็ดิ้นรนอย่างรุนแรงทันที ต่อต้านการเข้าใกล้ของพวกเธออย่างมาก

ซูยินยิ้มพูด "ไม่รบกวนหรอก ไม่มีอะไรท