บทที่ 335 นางคือฆาตกร

"พี่ชายข้าดีใจมากตอนนั้น ครอบครัวเราก็ดีใจกันทั้งบ้าน ตอนนั้นข้ายังคิดว่ามีเหิงโย่วอี้เป็นพี่สะใภ้ก็ดี แต่ผลกลับกลายเป็น..." เธอแค่นเสียงเย็นชา น้ำเสียงเต็มไปด้วยความดูถูก

"หลังจากวันนั้นไม่กี่วัน ตระกูลเหิงก็ส่งคนมาเตือนให้พวกเราอยู่ห่างจากผู้หญิงคนนั้น บอกว่าตระกูลเหิงหาคู

บทที่ 336 เสียดสีด้วยการเล่านิทาน

ซูยินเห็นความเคลื่อนไหวด้านหลัง แต่แกล้งทำเป็นไม่รู้ และพูดกับเซียงหลิงที่อยู่ข้างๆ ว่า "ดูสิ ข้าหยิบได้เก่งไหม แผ่นไม้สองแผ่นนี้มีบทกวี พอเอามารวมกันก็เป็นบทกวีที่สมบูรณ์เลย"

เซียงหลิงก็ฉลาด ยิ้มพลางพูดว่า "คุณหนู บางทีอาจจะเป็นคนเดียวกันเขียนก็ได้นะคะ"

"พูดเหล

บทที่ 337 หญิงชราผู้บ้าคลั่ง

สังเกตเห็นสีหน้าไม่ดีของเหิงโย่วอี้ ซูยินรู้ทั้งรู้แต่ก็ถาม "ท่านฮูหยิน สีหน้าท่านไม่ค่อยดีเลย ร่างกายไม่สบายตรงไหนหรือ?"

เสี่ยวเซียงได้ยินน้ำเสียงประชดประชันของซูยิน โกรธจนแก้มป่อง อยากจะโต้ตอบ แต่ติดคำเตือนของนายหญิง จึงได้แต่อดกลั้นไว้ในใจ ทรมานจนแทบตาย

ทั้งๆ ที่ค