บทที่ 334 ล้วงความลับ

"รอสักครู่ ข้าจะไปเอาดอกไม้ผ้าที่ทำเสร็จแล้วในห้องมาให้" หลินจื่ออวี้เดินเข้าห้องในอย่างมีความสุข

มารดาหลินรินน้ำชาให้ซูยิน เห็นซูยินยกถ้วยชาขึ้นดื่ม รอยยิ้มบนใบหน้ามารดาหลินยิ่งกว้างขึ้น สายตาที่มองซูยินอ่อนโยนและเป็นมิตรกว่าเดิม

หลินจื่ออวี้เคลื่อนไหวเร็ว วางดอกไม้ผ้าหลาย

บทที่ 335 นางคือฆาตกร

"พี่ชายข้าดีใจมากตอนนั้น ครอบครัวเราก็ดีใจกันทั้งบ้าน ตอนนั้นข้ายังคิดว่ามีเหิงโย่วอี้เป็นพี่สะใภ้ก็ดี แต่ผลกลับกลายเป็น..." เธอแค่นเสียงเย็นชา น้ำเสียงเต็มไปด้วยความดูถูก

"หลังจากวันนั้นไม่กี่วัน ตระกูลเหิงก็ส่งคนมาเตือนให้พวกเราอยู่ห่างจากผู้หญิงคนนั้น บอกว่าตระกูลเหิงหาคู

บทที่ 336 เสียดสีด้วยการเล่านิทาน

ซูยินเห็นความเคลื่อนไหวด้านหลัง แต่แกล้งทำเป็นไม่รู้ และพูดกับเซียงหลิงที่อยู่ข้างๆ ว่า "ดูสิ ข้าหยิบได้เก่งไหม แผ่นไม้สองแผ่นนี้มีบทกวี พอเอามารวมกันก็เป็นบทกวีที่สมบูรณ์เลย"

เซียงหลิงก็ฉลาด ยิ้มพลางพูดว่า "คุณหนู บางทีอาจจะเป็นคนเดียวกันเขียนก็ได้นะคะ"

"พูดเหล