บทที่ 333 ความตายของหลินจื่อฉิน

ดูเหมือนเด็กสาวคนนี้จะต้องรู้เบาะแสอะไรบางอย่าง จึงทำให้เธอมั่นใจเช่นนี้

ซูยินก็ไม่ปิดบัง พูดตรงๆ ว่า "เพราะว่า..."

แน่นอนว่าเป็นเพราะชาติที่แล้วเธอเคยเห็นโลกมามาก

เหตุผลนี้เธอย่อมไม่พูดออกมา

ซูยินแกล้งหยุด ราวกับกำลังพิจารณาว่าจะอธิบายอย่างไร "ง่ายมาก จากนิสัยข

บทที่ 334 ล้วงความลับ

"รอสักครู่ ข้าจะไปเอาดอกไม้ผ้าที่ทำเสร็จแล้วในห้องมาให้" หลินจื่ออวี้เดินเข้าห้องในอย่างมีความสุข

มารดาหลินรินน้ำชาให้ซูยิน เห็นซูยินยกถ้วยชาขึ้นดื่ม รอยยิ้มบนใบหน้ามารดาหลินยิ่งกว้างขึ้น สายตาที่มองซูยินอ่อนโยนและเป็นมิตรกว่าเดิม

หลินจื่ออวี้เคลื่อนไหวเร็ว วางดอกไม้ผ้าหลาย

บทที่ 335 นางคือฆาตกร

"พี่ชายข้าดีใจมากตอนนั้น ครอบครัวเราก็ดีใจกันทั้งบ้าน ตอนนั้นข้ายังคิดว่ามีเหิงโย่วอี้เป็นพี่สะใภ้ก็ดี แต่ผลกลับกลายเป็น..." เธอแค่นเสียงเย็นชา น้ำเสียงเต็มไปด้วยความดูถูก

"หลังจากวันนั้นไม่กี่วัน ตระกูลเหิงก็ส่งคนมาเตือนให้พวกเราอยู่ห่างจากผู้หญิงคนนั้น บอกว่าตระกูลเหิงหาคู