บทที่ 245 แผนสำเร็จ

ได้ยินคำนั้น คุณย่าซูอดบ่นไม่ได้ "พวกผีห่าหิวโซ ของนิดเดียวก็เก็บไว้ไม่อยู่!"

ตอนนั้น หลูซื่อเอ่ยปากแนะนำ "แม่ ในเมื่อของนี่หาได้ในป่า พรุ่งนี้พวกเราค่อยเข้าป่าหา บางทีอาจหาได้อีกเยอะ ข้าว่าคนที่รู้ว่ากินได้ยังน้อย โอกาสหาในป่าต้องมีมาก!"

คุณย่าซูฟังแล้วเห็นด้วย สีหน้าดีขึ้นม

บทที่ 246 ความสิ้นหวังของตระกูลซู

ฟ้าเริ่มสาง ผู้คนที่หลบภัยและนอนข้างถนนทยอยตื่นขึ้น ส่วนใหญ่ต้องการเดินทางแต่เช้าขณะที่อากาศยังเย็นสบาย

บางคนเดินผ่านที่ครอบครัวซูอยู่ เพียงแค่มองแวบเดียวแล้วก็เดินจากไป

บางคนหยุดเดินและมองพวกเขาอย่างละเอียด

"พ่อ แม่ ดูคนพวกนั้นสิ พวกเขาตายแล้วหรือเปล่า?" เด็กคน

บทที่ 247 จุดจบของหลูซื่อ

"พ่อ!"

"คุณตา!"

"คุณปู่!"

สมาชิกครอบครัวซูพากันล้อมรอบคุณปู่ซู บางคนกดจุดใต้จมูก บางคนตบฝ่ามือ

หลังจากผ่านไปครู่ใหญ่ คุณปู่ซูที่เกือบจะสลบไปในการช่วยเหลือของครอบครัวซู ในที่สุดก็ฟื้นขึ้นมา ปากสั่น มือก็สั่นตาม พูดออกมาอย่างยากลำบาก "หมดแล้ว เงิน...หมดแล้ว"

คำว่า 'เงิน'