บทที่ 246 ความสิ้นหวังของตระกูลซู

ฟ้าเริ่มสาง ผู้คนที่หลบภัยและนอนข้างถนนทยอยตื่นขึ้น ส่วนใหญ่ต้องการเดินทางแต่เช้าขณะที่อากาศยังเย็นสบาย

บางคนเดินผ่านที่ครอบครัวซูอยู่ เพียงแค่มองแวบเดียวแล้วก็เดินจากไป

บางคนหยุดเดินและมองพวกเขาอย่างละเอียด

"พ่อ แม่ ดูคนพวกนั้นสิ พวกเขาตายแล้วหรือเปล่า?" เด็กคน

บทที่ 247 จุดจบของหลูซื่อ

"พ่อ!"

"คุณตา!"

"คุณปู่!"

สมาชิกครอบครัวซูพากันล้อมรอบคุณปู่ซู บางคนกดจุดใต้จมูก บางคนตบฝ่ามือ

หลังจากผ่านไปครู่ใหญ่ คุณปู่ซูที่เกือบจะสลบไปในการช่วยเหลือของครอบครัวซู ในที่สุดก็ฟื้นขึ้นมา ปากสั่น มือก็สั่นตาม พูดออกมาอย่างยากลำบาก "หมดแล้ว เงิน...หมดแล้ว"

คำว่า 'เงิน'

บทที่ 248 หลูซื่อหนีไป

หลูซื่อสังเกตเห็นผู้คนที่กำลังหนีภัยเดินผ่าน เธอมองพวกเขาด้วยสายตาวิงวอน หวังว่าพวกเขาจะช่วยเหลือ

แต่ทุกคนที่สบตากับเธอ ต่างเมินหน้าหนีอย่างเย็นชา

บนเส้นทางหนีภัย พวกเขาเห็นด้านมืดของมนุษย์มามากเกินไป ภาพแบบนี้เห็นจนชินตา จึงไม่มีใครช่วย เพื่อหลีกเลี่ยงเรื่องวุ่นวาย

"อื้อ อ