บทที่ 238 ผู้หญิงคนนั้นมีปัญหา

ป้าเบิกตากว้าง มองใบหน้าที่ดูประสาทและน่าขนลุกของเธอด้วยความหวาดกลัว กลืนน้ำลายโดยไม่รู้ตัว พูดปลอบด้วยเสียงสั่นเล็กน้อย "บางที...บางทีเจ้าอาจจะตาฝาดไปก็ได้"

แต่ผู้หญิงคนนั้นยืนยันอย่างหนักแน่น "ไม่! ข้าไม่ได้ตาฝาด! ที่นั่นมีผีจริงๆ! ผีนั่นแหละที่ฆ่าพวกเขา! นอกจากผี

บทที่ 239 วัตถุลึกลับ

"ตึง"...

ผู้หญิงคนนั้นคุกเข่าลงกับพื้นโดยไม่มีสัญญาณเตือน น้ำตาคลอหน่วย ดูน่าสงสารอย่างยิ่ง ก้มหัวคำนับซูยินซ้ำๆ

เธอพูดเสียงสะอื้น "ขอคุณหนูโปรดเมตตา พาข้าไปด้วยเถิด ญาติพี่น้องข้าไม่เหลือใครแล้ว ข้าเหลือเพียงลำพัง ถ้าเดินทางคนเดียว คงไปไม่ถึงสิบลี้ก็จะ... ขอร้องคุณหนูโปรดสง

บทที่ 240 พี่น้องตระกูลซู

ดอกไม้บานสองดอก แยกกิ่งคนละทาง

ย้อนเวลากลับไปหลังจากซูเสี้ยวจงถูกครอบครัวซูทอดทิ้ง...

ภายใต้แดดร้อนจัด แสงอาทิตย์แผดเผาพื้นดินอย่างไร้ปรานี ราวกับจะละลายทุกสิ่ง บนถนนหลวงกว้างและยาว กลุ่มคนในชุดขาดวิ่นกำลังลากเท้าที่อ่อนล้าเดินไปอย่างยากลำบาก

พวกเขาแต่ละคนเหมือนซากศพที่