บทที่ 15 พลาดเป้า

หมู่บ้านซิ่งฮวา หมู่บ้านไม่ใหญ่ มีเพียง 35 ครัวเรือน ครั้งนี้ครัวเรือนที่เต็มใจไปกับหัวหน้าหมู่บ้านมี 26 ครัวเรือน ที่เหลืออีกไม่กี่ครัวเรือนต่างมีเหตุผลของตนที่จะอยู่

"ยิน เจ้ามองหาใครอยู่?" ซูยินมองไปข้างหลังบ่อยๆ ยังไม่เห็นร่างที่คุ้นเคย

ยังไม่ทันตอบ ในหมอกมัวมีร่างหนึ่งค่อย

บทที่ 16 เดินทางลัด

บนถนนหลวงที่ทอดยาวไปทางใต้ของอำเภอตงถู มีขบวนคนประมาณสามสิบครอบครัวเดินทางเป็นแถวยาวหลายร้อยเมตร ถนนที่ซูยินและคณะเดินทางนั้น แม้จะเรียกว่าถนนหลวง แต่ก็เป็นเพียงถนนดินที่กว้างกว่าทางเดินทั่วไปเท่านั้น

หลังจากเดินทางประมาณสามชั่วยาม หัวหน้าหมู่บ้านจากหมู่บ้านซิ่งฮวาก็สั่งให้หยุ

บทที่ 17 ฝันร้าย

หลังจากเลี้ยวจากถนนหลวงเข้าทางลัด เดินทางประมาณหนึ่งธูป ทางเริ่มลาดขึ้น ยิ่งขึ้นสูง พุ่มไม้สองข้างทางก็ยิ่งหนาแน่น ถนนก็แคบลงเรื่อยๆ พอดีกับรถหนึ่งคันเท่านั้น

ทุกครอบครัวที่ขับรถต่างระมัดระวังเป็นพิเศษ ไม่กล้าขับเร็ว กลัวรถจะพลิกคว่ำ

หลังจากเริ่มขึ้นเขา หยางต้าซานก็รับหน้าที่ขับ