บทที่ 14 รอพวกเจ้ากลับบ้าน

เฮ้อ! น้องเขยคนนี้ เขาไม่รู้จะประเมินอย่างไรดี

สองเด็กนี่ยิ่งพูดไม่ออก

หยางต้าฉวนมองน้องสาวตัวเองด้วยความสงสาร ตอนนั้นถ้าไม่ใช่เห็นว่าน้องเขยซื่อสัตย์เรียบง่าย อีกทั้งยังมีบุญคุณช่วยชีวิตน้องสาว ครอบครัวพวกเขาก็คงไม่ยกน้องสาวให้ตระกูลซู

ซูยินมองสองคนเล็ก "พี่จะถามพวกเ

บทที่ 15 พลาดเป้า

หมู่บ้านซิ่งฮวา หมู่บ้านไม่ใหญ่ มีเพียง 35 ครัวเรือน ครั้งนี้ครัวเรือนที่เต็มใจไปกับหัวหน้าหมู่บ้านมี 26 ครัวเรือน ที่เหลืออีกไม่กี่ครัวเรือนต่างมีเหตุผลของตนที่จะอยู่

"ยิน เจ้ามองหาใครอยู่?" ซูยินมองไปข้างหลังบ่อยๆ ยังไม่เห็นร่างที่คุ้นเคย

ยังไม่ทันตอบ ในหมอกมัวมีร่างหนึ่งค่อย

บทที่ 16 เดินทางลัด

บนถนนหลวงที่ทอดยาวไปทางใต้ของอำเภอตงถู มีขบวนคนประมาณสามสิบครอบครัวเดินทางเป็นแถวยาวหลายร้อยเมตร ถนนที่ซูยินและคณะเดินทางนั้น แม้จะเรียกว่าถนนหลวง แต่ก็เป็นเพียงถนนดินที่กว้างกว่าทางเดินทั่วไปเท่านั้น

หลังจากเดินทางประมาณสามชั่วยาม หัวหน้าหมู่บ้านจากหมู่บ้านซิ่งฮวาก็สั่งให้หยุ