บทที่ 144 ภัยถึงชีวิต

ชายผู้นำดูเหมือนจะเห็นความประหม่าของแม่ต้าจ้วง จึงยิ้มอย่างอ่อนโยน "ไม่ต้องรีบ ค่อยๆ คิด ค่อยๆ เล่า"

พูดพลางเหลียวมองลูกน้องข้างหลัง "ไป เอาขนมเนื้อสามชิ้นมา"

ลูกน้องรีบหยิบขนมเนื้อสามชิ้นจากย่าม

กลิ่นหอมของเนื้อลอยมา ชายผู้นำส่งขนมเนื้อสามแผ่นให้แม่ของต้าจ้วง

"ป้า กินไปค

บทที่ 145 ไม่เหลือใครสักคน

"พูดตามตรง บางทีพวกเราอาจไว้ชีวิตพวกเจ้า ถ้าไม่พูด ทุกคนต้องตาย"

หัวหน้าหมู่บ้านรู้สึกถึงความเย็นที่คอ ความตายคุกคามอยู่เหนือศีรษะ

เขาไม่กลัว กลับรู้สึกสงบอย่างประหลาด

เขารู้ว่าแม้พวกเขาจะพูด คนพวกนี้ก็จะไม่ปล่อยพวกเขาไป

ในวินาทีที่แม่ของต้าจ้วงเปิดปาก ชะตากรรมของทุก

บทที่ 146 พบเบาะแส

กลุ่มคนเหล่านั้นออกเดินทางทันที มุ่งหน้าไปยังถนนหลวงระหว่างเขตหย่งชิงกับฟู่ซุ่น

"หัวหน้า เราพบร่องรอยแล้ว"

กลุ่มคนเดินผ่านป่าและพบเส้นทางเล็กๆ เนื่องจากอากาศแห้ง ไม่มีฝนตก จึงยังเห็นรอยล้อรถได้ชัดเจน

"มีรอยล้อรถ"

พวกเขาเดินตามรอยล้อไปและพบจุดที่มีการต่อสู้

พวกเขาล้วนเป็นผู้