บทที่ 542

ความสุขมาเป็นคู่

หน้าประตูมีรถหรูจินเฟินจินจอดไว้ พอคนที่บ้านเห็น เลยรีบออกไปต้อนรับ

หลังจากที่ประตูรถเปิด มีมือเล็กๆยื่นออกมา สนมรับใช้ข้างๆก็รีบเอามือไปประคองคนข้างในออกมา

คนที่บ้านสองคนนั้นที่คุกเขาและทำความเคารพ​“ ต้อนรับฮองเฮา พันปีพันปีพันพันปี !”

รูปร่างดูสูงส่ง

บทที่ 543

เอิกเกริกใหญ่มาก

�มือ แม้ว่าหลินจือเขินอาย แต่ก็ยังปฏิเสธเขาไปอย่างหนักแน่น

“ไม่ได้ เจ้าพอทีเถอะ”

เป่ยจื่อหัวไม่เข้าใจ ว่าทำไมนางถึงปฏิเสธเช่นนี้ หรือว่าไปทำอะไรให้นางโกรธหรือเปล่า?

หรืออาจเป็นเพราะช่วงนี้ข้ามัวแต่ยุ่งกับเรื่องในวังจนลืมนาง?

เขาครุ่นคิดและประเมินต

บทที่ 544

เมตตาและไม่ถือโทษ

��้วยอุปสรรคและตำนาน

แม้ว่าบ้านจางเคยเจอคนใหญ่คนโตมานับครั้งไม่ถ้วน แต่ก็ไม่เคยอึ้งเท่าครั้งนี้

พวกเขานึกภาพไม่ออกเลยว่าความแค้นของยุครุ่นก่อนนั้นตามมาถึงตอนนี้ ความรักและแค้นที่ยาวนานมาตลอดยี่สิบปี ภายใต้ที่พวกเขาไม่รู้อะไรเลยนั้นกลับไปทำลายทั้งสี่แคว้นไป แ