บทที่ 541 การกลับมา

�เพื่อไปที่ตำหนักเฟิงซี อยากจะไปหาหวงเย่

แต่เมื่อนับวันที่นางมา นางก็ไม่เคยได้พบเขาเลยนี่

นางยังไม่ตายใจ เลยหาจนทั่วตำหนักนี้

ถ้าหากเขาไปแล้วจริงๆ อย่างน้อยก็อาจจะทิ้งซองจดหมายไว้เหมือนเย่นอิ่ง จะได้ให้พวกเขารู้ว่าเขาไปทำอะไรแล้ว

แต่ว่า ไม่มีอะไรเลย แม้แต่

บทที่ 542 ความสุขมาเป็นคู่

หน้าประตูมีรถหรูจินเฟินจินจอดไว้ พอคนที่บ้านเห็น เลยรีบออกไปต้อนรับ

หลังจากที่ประตูรถเปิด มีมือเล็กๆยื่นออกมา สนมรับใช้ข้างๆก็รีบเอามือไปประคองคนข้างในออกมา

คนที่บ้านสองคนนั้นที่คุกเขาและทำความเคารพ​“ ต้อนรับฮองเฮา พันปีพันปีพันพันปี !”

รูปร่างดูสูงส่ง สง

บทที่ 543 เอิกเกริกใหญ่มาก

�มือ แม้ว่าหลินจือเขินอาย แต่ก็ยังปฏิเสธเขาไปอย่างหนักแน่น

“ไม่ได้ เจ้าพอทีเถอะ”

เป่ยจื่อหัวไม่เข้าใจ ว่าทำไมนางถึงปฏิเสธเช่นนี้ หรือว่าไปทำอะไรให้นางโกรธหรือเปล่า?

หรืออาจเป็นเพราะช่วงนี้ข้ามัวแต่ยุ่งกับเรื่องในวังจนลืมนาง?

เขาครุ่นคิดและประเมินตัว