บทที่ 521 มิตรภาพของลูกผู้ชาย

��ะเข้าใจสิ่งที่เกิดขึ้นทั้งหมดอย่างชัดเจน

เขาไม่ได้รู้สึกดีใจกับการรอดชีวิต แต่เขานั้นกลับรู้สึกเจ็บปวดและหนักใจ

เหตุใดเขาจึงต้องรอดชีวิต หลังจากนี้ เขาจะเผชิญหน้ากับตัวเองได้อย่างไร

แม้แต่ซีหลิงที่ตายไปแล้วเลย แม้แต่เชียนแย่ซิ้วและจางยวี่โหร่ว เขาเอง

บทที่ 522 ความโศกเศร้า

�อฟังข่าวในหุบเขาด้วยความกังวลและร้อนใจอย่างหาไม่ได้

คงจะเป็นดังเช่นเสี่ยวเฟิงกล่าว เหตุเพราะมีเป้าหมายเดียวกัน เย่นอิ่งจึงไม่ได้คับแค้นใจ หลายวันมานี้ ทั้งสองเองก็อยู่ร่วมกันอย่างเป็นมิตร

ภายใต้การดูแลของเสี่ยวเฟิงนั้น เย่นอิ่งก็ค่อยๆดีขึ้น แต่แน่นอนว่าการที่ดีขึ้

บทที่ 523 การลงโทษและการช่วยไถ่ถอน

��ยาวนานนี้ ไม่อาจที่จะใช้คำพูดเพียงไม่กี่คำของนางแล้วหายไปได้

นางจึงพูดขึ้น “หากเจ้ารู้ว่าข้าเคยทำสิ่งใดกับจางยวี่โหร่วมาบ้าง เจ้าคงไม่พูดจาเช่นนี้อย่างแน่นอน"

สิ่งเดียวที่เสี่ยวเฟิงอยากจะพูดคือ เท่าที่นางรู้มานั้นยังเรียกว่าน้อยหรือ?

"ตั้งแต่วัน