บทที่ 520 ปาฏิหารย์เกิดขึ้นจริง

��่อความมั่นใจพวกเขาจึงได้ตามหาทุกซอกทุกมุมอีกครั้ง

นอกจากดาบของเป่ยชิ่วแล้ว ก็ไม่มีสิ่งใดหลงเหลือ พวกเขาจึงทำได้เพียงออกจากที่นี่แล้วคิดหาวิธีอื่น

ใครจะไปคิด ด้านล่างเหวที่มีลาวาไหลไปมานั้น มีบางอย่างคล้ายกับกระจกใสที่ป้องกันพวกเขาจากด้านนอก ซึ่งมีลาวาไหล

บทที่ 521 มิตรภาพของลูกผู้ชาย

��ะเข้าใจสิ่งที่เกิดขึ้นทั้งหมดอย่างชัดเจน

เขาไม่ได้รู้สึกดีใจกับการรอดชีวิต แต่เขานั้นกลับรู้สึกเจ็บปวดและหนักใจ

เหตุใดเขาจึงต้องรอดชีวิต หลังจากนี้ เขาจะเผชิญหน้ากับตัวเองได้อย่างไร

แม้แต่ซีหลิงที่ตายไปแล้วเลย แม้แต่เชียนแย่ซิ้วและจางยวี่โหร่ว เขาเอง

บทที่ 522 ความโศกเศร้า

�อฟังข่าวในหุบเขาด้วยความกังวลและร้อนใจอย่างหาไม่ได้

คงจะเป็นดังเช่นเสี่ยวเฟิงกล่าว เหตุเพราะมีเป้าหมายเดียวกัน เย่นอิ่งจึงไม่ได้คับแค้นใจ หลายวันมานี้ ทั้งสองเองก็อยู่ร่วมกันอย่างเป็นมิตร

ภายใต้การดูแลของเสี่ยวเฟิงนั้น เย่นอิ่งก็ค่อยๆดีขึ้น แต่แน่นอนว่าการที่ดีขึ้