บทที่ 466 รสชาติของดินปืน

“คุณหนู ข้า......” ในใจของนางกำลังลังเลและกำลังอึดอัดใจ เรื่องนี้นางต้องปิดบังไว้จริงๆหรือ?

เย่นหลินยืนอยู่ข้างๆแล้วมองด้วยความตื่นเต้น มีชัดเจนยิ่งนักที่นางกำลังกังวลว่าตนเองจะพูดเรื่องๆนี้ออกไป

เพลานี้ จู่ๆก็มีคนเดินออกมาจากประตู

ทั้งตัวของเขานั้นสวมใ

บทที่ 467 ความลับนี้ปิดไม่มิด

เขากล่อมนางนอนหลับไป แล้วก็ออกจากเรือน

เขาไปถึงกลางป่าไม้ไผ่ที่เงียบสงบ ที่นั่นมีใบไม้ร่วงเต็มพื้น และมีบรรยากาศที่เหน็บหนาว แต่พอนึกถึงสัญญาณที่เย่นหลินนัดเขา ก็น่าจะเป็นที่นี่

เพลานี้ ข้างหน้าก็มีเสียงฝีเท้าดังขึ้น คนสองคนเหยียบใบไม้และกำลังเดินมา

บทที่ 468 ตำแหน่งฮองเฮาคงอยู่ยาก

หลังจากที่เสี่ยวเฟิงกลับมา ก็อยู่ข้างกายจางยวี่โหร่ว หงยวนกับหลันโข้ก็อยู่ดูแลนางด้วยกัน

เย่นหลินก็อยู่กับพวกนางด้วย เพราะว่าเสี่ยวเฟิงอยู่ในตำหนัก และเขาต้องอยู่ที่ตำหนักในฐานะที่เป็นคู่รักของเสี่ยวเฟิง

ในใจของทุกคนต่างก็มีอะไรบางอย่างซ่อนอยู่ แต่แค่จ