บทที่ 465 ใช้วิธีบังคับจิตใจ

เสี่ยวเฟิงตื่นขึ้นมา พอนึกถึงเรื่องที่เกิดขึ้นก่อนหน้านั้น

รู้ว่าเสี่ยวเฟิงตีนางให้สลบ อีกอย่างยังเอาตัวนางกลับไป นางรู้สึกโกรธยิ่งนัก

แต่สิ่งที่เครียดที่สุดคือ เย่นอิ่งคนที่นางเกลียดขี้หน้าที่สุดกลับมาอยู่ต่อหน้านาง ทำให้นางยิ่งรู้สึกโมโหมากขึ้น

“พว

บทที่ 466 รสชาติของดินปืน

“คุณหนู ข้า......” ในใจของนางกำลังลังเลและกำลังอึดอัดใจ เรื่องนี้นางต้องปิดบังไว้จริงๆหรือ?

เย่นหลินยืนอยู่ข้างๆแล้วมองด้วยความตื่นเต้น มีชัดเจนยิ่งนักที่นางกำลังกังวลว่าตนเองจะพูดเรื่องๆนี้ออกไป

เพลานี้ จู่ๆก็มีคนเดินออกมาจากประตู

ทั้งตัวของเขานั้นสวมใ

บทที่ 467 ความลับนี้ปิดไม่มิด

เขากล่อมนางนอนหลับไป แล้วก็ออกจากเรือน

เขาไปถึงกลางป่าไม้ไผ่ที่เงียบสงบ ที่นั่นมีใบไม้ร่วงเต็มพื้น และมีบรรยากาศที่เหน็บหนาว แต่พอนึกถึงสัญญาณที่เย่นหลินนัดเขา ก็น่าจะเป็นที่นี่

เพลานี้ ข้างหน้าก็มีเสียงฝีเท้าดังขึ้น คนสองคนเหยียบใบไม้และกำลังเดินมา