บทที่ 439 ต้านทานไม่ไหว

“ใช่ นางคือภรรยาของข้า ข้าก็จะต้องให้สิ่งที่ดีที่สุดกับนาง แต่ก่อนที่จะพานางกลับตำหนักจิ๊วซา ข้าก็จะต้องกำจัดอุปสรรคต่างๆเพื่อไม่ให้นางได้รับภัยคุกคาม และก็ไม่อยากให้คำพูดไม่ดีไปถึงหูนาง หรือสำหรับใครที่อยากจะทำลายความรักระหว่างข้าและนาง ข้าจำไม่ปล่อยมันไว้”

ดวงตาของ

บทที่ 440 โยนเนื้อเข้าปากหมาป่า

จางยวี่โหร่วตกใจตาโต “อะไร ทำไม่เร็วขนาดนี้เลยหรอ?”

พวกเขาเพิ่งกลับมาเมื่อวาน วันนี้ยาก็เสร็จแล้ว อย่างงั้นก็แสดงว่าหชู่ถันไม่ได้พักผ่อนเลย มัวแต่คิดยานี้ออกมาหน่ะสิ?

ผู้ชายด้วยกันก็มักจะรู้ว่านางคิดอะไรอยู่ นี่ยัยบื้อนี้กล้ามาเป็นห่วงชายอื่นต่อหน้าเขา

บทที่ 441 มาสู่ขอถึงบ้าน

หลังจากได้พักผ่อนปรับสภาพไม่กี่วัน พละกำลังของทุกคนก็ฟื้นฟูได้เกือบสมบูรณ์แล้ว

แต่ที่น่าสงสารที่สุดคือจางยวี่โหร่วยิ่งพักผ่อนยิ่งเหนื่อยมากขึ้นจริง ๆ ก่อนเดินทางขึ้นรถม้า ยังเป็นในสถานการณ์ที่นางกำลังหลับ เชียนแย่ซิ้วได้อุ้มนางขึ้นไป

เหตุผลในเรื่องนี้ ทุกคนเข้