บทที่ 440 โยนเนื้อเข้าปากหมาป่า

จางยวี่โหร่วตกใจตาโต “อะไร ทำไม่เร็วขนาดนี้เลยหรอ?”

พวกเขาเพิ่งกลับมาเมื่อวาน วันนี้ยาก็เสร็จแล้ว อย่างงั้นก็แสดงว่าหชู่ถันไม่ได้พักผ่อนเลย มัวแต่คิดยานี้ออกมาหน่ะสิ?

ผู้ชายด้วยกันก็มักจะรู้ว่านางคิดอะไรอยู่ นี่ยัยบื้อนี้กล้ามาเป็นห่วงชายอื่นต่อหน้าเขา

บทที่ 441 มาสู่ขอถึงบ้าน

หลังจากได้พักผ่อนปรับสภาพไม่กี่วัน พละกำลังของทุกคนก็ฟื้นฟูได้เกือบสมบูรณ์แล้ว

แต่ที่น่าสงสารที่สุดคือจางยวี่โหร่วยิ่งพักผ่อนยิ่งเหนื่อยมากขึ้นจริง ๆ ก่อนเดินทางขึ้นรถม้า ยังเป็นในสถานการณ์ที่นางกำลังหลับ เชียนแย่ซิ้วได้อุ้มนางขึ้นไป

เหตุผลในเรื่องนี้ ทุกคนเข้

บทที่ 442 เจ้าสาวในชุดสีแดง

“ข้าจริงจังมาก เพราะข้ารู้ว่าเขาก็คือความสุขของข้า ถ้าข้าไม่สามารถจับเขาไว้ดี ๆ ก็ปล่อยให้ความสุขหลุดลอยไปจากมือของข้าอีก ข้าต้องเสียใจไปตลอดชีวิตแน่นอน” ดวงตาของนางที่จ้องมองเชียนแย่ซิ้วไว้นิ่ง บอกเขาถึงความมุ่งมั่นในใจของตนเอง

“นี่...เป็นความจริงหรือเปล่า? พวกเ