บทที่ 438 หชู่ถันรู้สึกผิด

หลังจากที่กลับถึงห้อง จางยวี่โหร่วก็หลับสนิทเลย

นางเหนื่อยมากแล้ว ทั้งร่างกายไม่มีเรี่ยวแรงเลยแม้แต่น้อย

ก่อนที่จะหลับ ในใจนางมัวคิดแต่ว่าต่อไปจะไม่เชื่อคำพูดของเขาอีกแล้ว ต่อจากนี้ไปก่อนที่ลูกจะคลอดนางคงต้องฝึกปฏิเสธเป็นบ้างแล้วหล่ะ จะไม่ยอมให้เขาแตะตัวนางอ

บทที่ 439 ต้านทานไม่ไหว

“ใช่ นางคือภรรยาของข้า ข้าก็จะต้องให้สิ่งที่ดีที่สุดกับนาง แต่ก่อนที่จะพานางกลับตำหนักจิ๊วซา ข้าก็จะต้องกำจัดอุปสรรคต่างๆเพื่อไม่ให้นางได้รับภัยคุกคาม และก็ไม่อยากให้คำพูดไม่ดีไปถึงหูนาง หรือสำหรับใครที่อยากจะทำลายความรักระหว่างข้าและนาง ข้าจำไม่ปล่อยมันไว้”

ดวงตาของ

บทที่ 440 โยนเนื้อเข้าปากหมาป่า

จางยวี่โหร่วตกใจตาโต “อะไร ทำไม่เร็วขนาดนี้เลยหรอ?”

พวกเขาเพิ่งกลับมาเมื่อวาน วันนี้ยาก็เสร็จแล้ว อย่างงั้นก็แสดงว่าหชู่ถันไม่ได้พักผ่อนเลย มัวแต่คิดยานี้ออกมาหน่ะสิ?

ผู้ชายด้วยกันก็มักจะรู้ว่านางคิดอะไรอยู่ นี่ยัยบื้อนี้กล้ามาเป็นห่วงชายอื่นต่อหน้าเขา