บทที่ 421 มาขอไถ่ความผิดถึงที่

จางยวี่โหร่วคอยพักผ่อนรักษาตัวเองอยู่แต่ที่เรือนทุกวัน ไม่ได้ออกไปไหนเลย คนข้างนอกก็คงไม่มีทางได้เห็นนาง

แต่ว่าก็มิอาจจะขัดขวางให้คนบางคนมาหานางถึงที่

โดยเฉพาะฝ่ายตรงข้ามเป็นถึงองค์หญิงที่มีฐานะที่สูงส่ง ตระกูลเห็นนางยังต้องถวายบังคม ทำขัดขวางนางไม่ให้เข

บทที่ 422 ว่าที่ภรรยาของหันยี่ฉี

ถึงแม้จางยวี่โหร่วรู้สึกแปลกใจ แต่สีหน้าของนางกลับไม่แสดงอาการใดๆ

“ข้าฟังไม่เข้าใจความหมายขององค์หญิง องค์หญิงเป็นคนสมเหตุสมผลเสมอมาไม่เคยที่จะละลายใจ ทำไมถึงต้องมาขอโทษข้า เจ้าอย่าพูดเล่นกับข้าเลย！”

ไป๋หลิงกวงค่อยๆส่ายหัวเบาๆ และน้ำตาไหลไม่หยุด สีหน้า

บทที่ 423 องค์ชายราชวงศ์ก่อน

พูดถึงเยี่ยงนี้ ไป๋หลิงกวงไม่เพียงแต่มองนางเพียงพริบตา “ข้าเป็นองค์หญิงของแคว้นเหลียง และข้าก็คือเด็กน้อยที่ถูกจับอภิเษกสมรส แล้วว่าที่สามีของข้าคือใคร เจ้าก็น่าจะรู้ดี”

นางพูดมาถึงขั้นนี้แล้ว นางจะไม่เข้าใจได้เยี่ยงไร

ฐานะที่หันยี่ฉีมี…...ก็คือองค์ชายของร