บทที่ 422 ว่าที่ภรรยาของหันยี่ฉี

ถึงแม้จางยวี่โหร่วรู้สึกแปลกใจ แต่สีหน้าของนางกลับไม่แสดงอาการใดๆ

“ข้าฟังไม่เข้าใจความหมายขององค์หญิง องค์หญิงเป็นคนสมเหตุสมผลเสมอมาไม่เคยที่จะละลายใจ ทำไมถึงต้องมาขอโทษข้า เจ้าอย่าพูดเล่นกับข้าเลย！”

ไป๋หลิงกวงค่อยๆส่ายหัวเบาๆ และน้ำตาไหลไม่หยุด สีหน้า

บทที่ 423 องค์ชายราชวงศ์ก่อน

พูดถึงเยี่ยงนี้ ไป๋หลิงกวงไม่เพียงแต่มองนางเพียงพริบตา “ข้าเป็นองค์หญิงของแคว้นเหลียง และข้าก็คือเด็กน้อยที่ถูกจับอภิเษกสมรส แล้วว่าที่สามีของข้าคือใคร เจ้าก็น่าจะรู้ดี”

นางพูดมาถึงขั้นนี้แล้ว นางจะไม่เข้าใจได้เยี่ยงไร

ฐานะที่หันยี่ฉีมี…...ก็คือองค์ชายของร

บทที่ 424 ความลับของท่านปู่

พอส่งไป๋หลิงกวงเสร็จ เสี่ยวเฟิงก็รู้สึกกังวลอย่างมาก นางได้แต่อยู่กับจางยวี่โหร่วไม่ไปไหนเลย

นางนึกว่าท่าทีที่นางทำเป็นนิ่งสงบคือไม่อยากทำให้ไป๋หลิงกวงรู้สึกได้ใจ รอให้นางจากไปแล้ว คุณหนูต้องทนไม่ไหวแน่นอน

กลับนึกไม่ถึงว่านางยังคงทำท่าทางนิ่งเฉย เหมือนไม่ได