บทที่ 348 ความอันตรายที่มาอย่างโดยเร็ว

หลังจากที่ออกจากราชวัง จางยวี่โหร่วไม่ได้รีบกลับไป

หลังจากที่รถม้าขับเคลื่อนไปสักพัก นางก็ได้จอดรถม้าลงแล้วลงรถ

ไม่รู้ว่ามันคือฟ้ากำหนดหรือเรื่องบังเอิญ นางแค่จะให้คนขับรถม้าวิ่งไปเรื่อยเปื่อย แต่กลับนึกไม่ถึงว่าจะมาในทิศทางที่บังเอิญเยี่ยงนี้

บทที่ 349 จางยวี่โหร่วหายตัวไป

หากเป็นหันยี่ฉีจับตัวนางไปจริง ถ้างั้นก็คงจะปลอดภัยอยู่

แต่พอนึกถึงคำพูดที่เสี่ยวเฟิงพูด หันยี่ฉีทำให้ม้าวิ่งเฉี่ยวนางเกือบทำให้นางได้รับอันตราย ในใจพวกเขาก็ยังโกรธจัด เขาไม่พูดไรสักคำก็จับตัวโหร่งเอ่อไป ทำให้พวกเขาเป็นห่วง ก็ไม่สามารถที่จะให้อภัยได้

อ

บทที่ 350 ธรรมะชนะอธรรม

จะว่าตกใจเหรอก็ไม่ตกใจ แต่แค่เจ้าชายของแคว้นเยี่ยนจับข้ามาที่นี่ ก็เป็นการกระทำที่ย้ายอย่างชาญฉลาด

เวลาปฎิบัติงานใกล้มาแล้วเหลือเวลาอีก3วันเท่านั้น หากเขาไม่ไปหานาง นางก็ต้องหาวิธีไปเจอเขาให้ได้อยู่ดี

ดูจากตอนนี้แล้ว งานที่นางก่อไว้ก็ได้ลดไปละหนึ่งงาน

ภา