บทที่ 349 จางยวี่โหร่วหายตัวไป

หากเป็นหันยี่ฉีจับตัวนางไปจริง ถ้างั้นก็คงจะปลอดภัยอยู่

แต่พอนึกถึงคำพูดที่เสี่ยวเฟิงพูด หันยี่ฉีทำให้ม้าวิ่งเฉี่ยวนางเกือบทำให้นางได้รับอันตราย ในใจพวกเขาก็ยังโกรธจัด เขาไม่พูดไรสักคำก็จับตัวโหร่งเอ่อไป ทำให้พวกเขาเป็นห่วง ก็ไม่สามารถที่จะให้อภัยได้

อ

บทที่ 350 ธรรมะชนะอธรรม

จะว่าตกใจเหรอก็ไม่ตกใจ แต่แค่เจ้าชายของแคว้นเยี่ยนจับข้ามาที่นี่ ก็เป็นการกระทำที่ย้ายอย่างชาญฉลาด

เวลาปฎิบัติงานใกล้มาแล้วเหลือเวลาอีก3วันเท่านั้น หากเขาไม่ไปหานาง นางก็ต้องหาวิธีไปเจอเขาให้ได้อยู่ดี

ดูจากตอนนี้แล้ว งานที่นางก่อไว้ก็ได้ลดไปละหนึ่งงาน

ภา

บทที่ 351 คิดบัญชีถึงบ้าน

ในเมื่อตอนนี้ “ลงเรือลำเดียวกันแล้ว” งั้นก็ต้องดูแลซึ่งกันและกันสิ

จางยวี่โหร่วพูดด้วยน้ำเสียงขอบคุณว่า: เจ้าช่วยข้ามากขนาดนี้ ข้าไม่ควรจะติดค้างเจ้า ข้าเป็นคนรู้สึกบุญคุณคนดี บางเรื่องข้าก็ควรจะเตือนเจ้า”

“เรื่องอะไร เจ้าพูดมาตรง ๆ ได้เลย” มู่โหรงจิ๋วรู้สึกม