บทที่ 320 เข้าใจผิด

จางยวี่โหร่วจากไป ไป๋หลิงกวงก็อาศัยอยู่ในตำหนักอ๋องชิงผิงอย่างสงบสุข สถานการณ์เยี่ยงนี้ได้ดำรงไปหลายวันแล้ว

ทุกคนก็มักจะคิดว่า หันยี่ฉีเปลี่ยนใจไปจริงๆแล้ว องค์หญิงแคว้นเหลียงได้แทนที่จางยวี่โหร่วอย่างถาวร อีกไม่นานก็จะกลายเป็นแม่หญิงที่ตำหนักอ๋องชิงผิง

ก็มีแค่ไป๋

บทที่ 321 การยัดเยียดและยั่วยวน

“ข้าขอโทษ ข้ามันไม่ดีเอง ขอบใจเจ้านะที่กลับมา”

ที่แท้มันเป็นเยี่ยงนี้จริงๆ แค่ให้เขาได้เห็นนาง เขาก็จะฝ่าฝืนกฎของตนเอง จนกระทั่งลืมแผนของตนเองไปเลย แค่อยากจะจับนางเข้ามากอดแน่นๆ และไม่อยากปล่อยมืออีก

เขารู้ว่าตนเองทำเยี่ยงนี้มันผิด หรือว่า…… เขายอมให้

บทที่ 322 การได้มาด้วยตัวเอง

ความอบอุ่นของแสงเทียนได้ส่องสว่างทั่วห้อง แต่กลับไม่ได้ช่วยสร้างบรรยากาศที่สร้างอารมณ์ให้ทั้งสองเลย ทุกอย่างอยู่ในความสงบและความเยือกเย็น

บรรยากาศที่เต็มไปด้วยความเหงา ได้ยินแค่เสียงตะโกนออกมาอย่างตกใจ จากนั้นก็มีเสียงของตกให้ดังขึ้นดังๆ

หันยี่ฉียืนอยู่ตรง