บทที่ 319 พอตื่นจากฝัน ใจมันก็แตกสลาย

พอถึงเวลากลางคืน บรรยากาศสงบจนทำให้รู้สึกเหงา

หลังสวนของตระกูลจางมีห้องๆหนึ่งที่มีแสงไฟสว่างเพียงเล็กน้อย

มุ้งตรงที่นอนยังไม่ได้ปล่อยลงมา ผ้าห่มต่างๆยังคงเป็นระเบียบ และคงอยู่ด้วยสภาพตอนเช้าที่ได้พับเก็บอย่างเรียบร้อย ไม่มีแม้แต่รอยยับ

นี่ก

บทที่ 320 เข้าใจผิด

จางยวี่โหร่วจากไป ไป๋หลิงกวงก็อาศัยอยู่ในตำหนักอ๋องชิงผิงอย่างสงบสุข สถานการณ์เยี่ยงนี้ได้ดำรงไปหลายวันแล้ว

ทุกคนก็มักจะคิดว่า หันยี่ฉีเปลี่ยนใจไปจริงๆแล้ว องค์หญิงแคว้นเหลียงได้แทนที่จางยวี่โหร่วอย่างถาวร อีกไม่นานก็จะกลายเป็นแม่หญิงที่ตำหนักอ๋องชิงผิง

ก็มีแค่ไป๋

บทที่ 321 การยัดเยียดและยั่วยวน

“ข้าขอโทษ ข้ามันไม่ดีเอง ขอบใจเจ้านะที่กลับมา”

ที่แท้มันเป็นเยี่ยงนี้จริงๆ แค่ให้เขาได้เห็นนาง เขาก็จะฝ่าฝืนกฎของตนเอง จนกระทั่งลืมแผนของตนเองไปเลย แค่อยากจะจับนางเข้ามากอดแน่นๆ และไม่อยากปล่อยมืออีก

เขารู้ว่าตนเองทำเยี่ยงนี้มันผิด หรือว่า…… เขายอมให้