บทที่ 302 ครอบครัวสายเลือดเดียวกัน

ตอนนางกลับมาถึงบ้านจาง ก็ดึกมากแล้ว

วันนี้เกิดเรื่องมากเกินไป จางยวี่โหร่วเองก็คิดไม่ถึง ทำให้นางรู้สึกเหมือนเรื่องราวที่ผ่านมาในวันนี้ช่างยาวนานยิ่งกว่าชีวิตทั้งสองชาติ

ประคองจางยวี่โหร่วลงจากรถม้า หลินจืออยากจะเข้าไปด้วยแต่ถูกนางขวางไว้

“น้อ

บทที่ 303 บาดเจ็บส่วนหนึ่งต้องโดนแว้งกัดสิบส่วน

โชคดีที่แป้งสีชาดคุณภาพดี และขอบคุณที่เสี่ยวเฟิงมีฝีมือ ไม่เพียงปกปิดหน้าซีดๆของนางได้ ทำให้นางงามขึ้นไม่น้อย ตอนกินมื้อค่ำจึงปิดบังบ้านจางได้สำเร็จ

กำลังของจางยวี่โหร่วมีจำกัดจริงๆ ตอนกลับถึงห้อง อีกนิดเดียวนางจะสลบลงไปแล้ว

หลินจือกับเ

บทที่ 304 มีแค้นต้องชำระ

จางยวี่โหร่วเห็นแล้วค่อยๆโล่งใจ “พวกเจ้าดูสิ ข้าบอกตั้งนานแล้วว่าไม่เจ็บ พวกเจ้าไม่ต้องกังวลเกินไปหรอก”

แม้บอกว่าไม่ต้องห่วง แต่ตอนนี้พวกนางกลับแปลกใจมาก

หลินจือมองขวดยาในมือตัวเอง คงต้องรีบบูชามันเป็นยาวิเศษเสียแล้ว ดูท่านางกลับไปโรงหมออีกทีคงซื้อมาหลายขวด เ