บทที่ 301 ตัดสัมพันธ์เศร้าเสียใจ

บทที่พวกนางเดินออกไป ตกอยู่ในสายตาคนมากมาย เห็นจางยวี่โหร่วบาดเจ็บ สายตาพวกเขาเจ็บปวดและไม่เข้าใจ

จางยวี่โหร่วเข้ามาตำหนักชิงหมิงอ๋อง นางปฏิบัติต่อคนอื่นด้วยความอ่อนโยนอบอุ่นนางเห็นอกเห็นใจบ่าวไพร่รับใช้มาก คนมากมายเคารพนางมาก ช่างเป็นสตรีที่คู่ควรแก่การให้

บทที่ 302 ครอบครัวสายเลือดเดียวกัน

ตอนนางกลับมาถึงบ้านจาง ก็ดึกมากแล้ว

วันนี้เกิดเรื่องมากเกินไป จางยวี่โหร่วเองก็คิดไม่ถึง ทำให้นางรู้สึกเหมือนเรื่องราวที่ผ่านมาในวันนี้ช่างยาวนานยิ่งกว่าชีวิตทั้งสองชาติ

ประคองจางยวี่โหร่วลงจากรถม้า หลินจืออยากจะเข้าไปด้วยแต่ถูกนางขวางไว้

“น้อ

บทที่ 303 บาดเจ็บส่วนหนึ่งต้องโดนแว้งกัดสิบส่วน

โชคดีที่แป้งสีชาดคุณภาพดี และขอบคุณที่เสี่ยวเฟิงมีฝีมือ ไม่เพียงปกปิดหน้าซีดๆของนางได้ ทำให้นางงามขึ้นไม่น้อย ตอนกินมื้อค่ำจึงปิดบังบ้านจางได้สำเร็จ

กำลังของจางยวี่โหร่วมีจำกัดจริงๆ ตอนกลับถึงห้อง อีกนิดเดียวนางจะสลบลงไปแล้ว

หลินจือกับเ