บทที่ 300 เขาเชื่อแค่ตาตัวเอง

สมอง? เห้อะ.....นางต้องใช้สมอง

เดิมทีฟังคำพูดโน้มน้าวของหวงเย่ทุกอย่างดูเป็นเรื่องใหญ่ และนางไม่อยากให้เขาเข้าใจผิดเพราะความขี้สงสัยมากเกินไปของตัวเอง แล้วดูตอนนี้สิ?

ทุกๆคำเขาพูดเข้าข้างไป๋หลิงกวง ถึงขนาดในใจเชื่อว่านางตั้งใจทำร้ายไป๋หลิงกวงจนเป็นแบบนี้

บทที่ 301 ตัดสัมพันธ์เศร้าเสียใจ

บทที่พวกนางเดินออกไป ตกอยู่ในสายตาคนมากมาย เห็นจางยวี่โหร่วบาดเจ็บ สายตาพวกเขาเจ็บปวดและไม่เข้าใจ

จางยวี่โหร่วเข้ามาตำหนักชิงหมิงอ๋อง นางปฏิบัติต่อคนอื่นด้วยความอ่อนโยนอบอุ่นนางเห็นอกเห็นใจบ่าวไพร่รับใช้มาก คนมากมายเคารพนางมาก ช่างเป็นสตรีที่คู่ควรแก่การให้

บทที่ 302 ครอบครัวสายเลือดเดียวกัน

ตอนนางกลับมาถึงบ้านจาง ก็ดึกมากแล้ว

วันนี้เกิดเรื่องมากเกินไป จางยวี่โหร่วเองก็คิดไม่ถึง ทำให้นางรู้สึกเหมือนเรื่องราวที่ผ่านมาในวันนี้ช่างยาวนานยิ่งกว่าชีวิตทั้งสองชาติ

ประคองจางยวี่โหร่วลงจากรถม้า หลินจืออยากจะเข้าไปด้วยแต่ถูกนางขวางไว้

“น้อ