บทที่ 299 อย่าให้คนถ่อยได้ประโยชน์

ครั้งนี้ จูเอ๋อถูกทำให้กลัวขึ้นมาจริงๆ นางสั่นไปทั้งตัว ไม่กล้าพูดอะไรอีกแม้แต่คำเดียว

แต่แววตานางยังดื้อรั้นจะจ้องมองนาง กำลังชี้ตัวว่านางคือมือสังหารใจเหี้ยมโหด

สุดท้ายหันยี่ฉีเข้ามาตัดสินชี้ขาด “ไม่ว่าจะพูดยังไง พระนางก็เกิดเรื่องในตำหนักของเรา พ

บทที่ 300 เขาเชื่อแค่ตาตัวเอง

สมอง? เห้อะ.....นางต้องใช้สมอง

เดิมทีฟังคำพูดโน้มน้าวของหวงเย่ทุกอย่างดูเป็นเรื่องใหญ่ และนางไม่อยากให้เขาเข้าใจผิดเพราะความขี้สงสัยมากเกินไปของตัวเอง แล้วดูตอนนี้สิ?

ทุกๆคำเขาพูดเข้าข้างไป๋หลิงกวง ถึงขนาดในใจเชื่อว่านางตั้งใจทำร้ายไป๋หลิงกวงจนเป็นแบบนี้

บทที่ 301 ตัดสัมพันธ์เศร้าเสียใจ

บทที่พวกนางเดินออกไป ตกอยู่ในสายตาคนมากมาย เห็นจางยวี่โหร่วบาดเจ็บ สายตาพวกเขาเจ็บปวดและไม่เข้าใจ

จางยวี่โหร่วเข้ามาตำหนักชิงหมิงอ๋อง นางปฏิบัติต่อคนอื่นด้วยความอ่อนโยนอบอุ่นนางเห็นอกเห็นใจบ่าวไพร่รับใช้มาก คนมากมายเคารพนางมาก ช่างเป็นสตรีที่คู่ควรแก่การให้