บทที่ 298 เสียโฉม

“เพียงแต่.....” ตอนนี้ น้ำเสียงหมอหลวงขัดเล็กน้อย และเริ่มลังเล ทำให้พวกเขาใจเต้น

“แต่อะไร?”

“แผลของพระนางทั้งยาวทั้งลึก แม้จะใช้ยาปิดแผลแล้ว แต่พอดีก็คงเหลือแผลเป็น พระนางสิริโฉมงดงามดั่งนางฟ้า แต่กลัวว่าต่อจากนี้ เอ่อ.......”

พูดมาถึงตอนนี้ เขาถอนหายใจยาว

บทที่ 299 อย่าให้คนถ่อยได้ประโยชน์

ครั้งนี้ จูเอ๋อถูกทำให้กลัวขึ้นมาจริงๆ นางสั่นไปทั้งตัว ไม่กล้าพูดอะไรอีกแม้แต่คำเดียว

แต่แววตานางยังดื้อรั้นจะจ้องมองนาง กำลังชี้ตัวว่านางคือมือสังหารใจเหี้ยมโหด

สุดท้ายหันยี่ฉีเข้ามาตัดสินชี้ขาด “ไม่ว่าจะพูดยังไง พระนางก็เกิดเรื่องในตำหนักของเรา พ

บทที่ 300 เขาเชื่อแค่ตาตัวเอง

สมอง? เห้อะ.....นางต้องใช้สมอง

เดิมทีฟังคำพูดโน้มน้าวของหวงเย่ทุกอย่างดูเป็นเรื่องใหญ่ และนางไม่อยากให้เขาเข้าใจผิดเพราะความขี้สงสัยมากเกินไปของตัวเอง แล้วดูตอนนี้สิ?

ทุกๆคำเขาพูดเข้าข้างไป๋หลิงกวง ถึงขนาดในใจเชื่อว่านางตั้งใจทำร้ายไป๋หลิงกวงจนเป็นแบบนี้