บทที่ 297 หัวแตกเลือดออก

นางก้มหัวสะอึกสะอื้น ไหล่บางๆทั้งสองสั่นเทิ้ม ใครจะทำร้ายผู้หญิงอ่อนแอแบบนี้ได้ลงล่ะ

แต่ในความจริง ตอนนี้เรื่องยุ่งยากใจของพวกนางมีมากเป็นกองใหญ่แล้ว จะมีใจไปสงสารคนอื่นที่ไหนกัน

อีกอย่างใครจะรู้ท่าทีนางในตอนนี้น่าสงสารจริงหรือแสร้งทำกันล่ะ คำพูดที่นางพูดเมื่

บทที่ 298 เสียโฉม

“เพียงแต่.....” ตอนนี้ น้ำเสียงหมอหลวงขัดเล็กน้อย และเริ่มลังเล ทำให้พวกเขาใจเต้น

“แต่อะไร?”

“แผลของพระนางทั้งยาวทั้งลึก แม้จะใช้ยาปิดแผลแล้ว แต่พอดีก็คงเหลือแผลเป็น พระนางสิริโฉมงดงามดั่งนางฟ้า แต่กลัวว่าต่อจากนี้ เอ่อ.......”

พูดมาถึงตอนนี้ เขาถอนหายใจยาว

บทที่ 299 อย่าให้คนถ่อยได้ประโยชน์

ครั้งนี้ จูเอ๋อถูกทำให้กลัวขึ้นมาจริงๆ นางสั่นไปทั้งตัว ไม่กล้าพูดอะไรอีกแม้แต่คำเดียว

แต่แววตานางยังดื้อรั้นจะจ้องมองนาง กำลังชี้ตัวว่านางคือมือสังหารใจเหี้ยมโหด

สุดท้ายหันยี่ฉีเข้ามาตัดสินชี้ขาด “ไม่ว่าจะพูดยังไง พระนางก็เกิดเรื่องในตำหนักของเรา พ