บทที่ 296 มีเจตนาอะไร

บทที่รอจางยวี่โหร่วและหลินจือมาถึง ก็เห็นเงาสะโอดสะองนั่งอยู่ตรงนั้นแล้ว

แม้พวกนางจะได้รับการเลี้ยงดูเป็นธิดาตระกูลมั่งมีในแคว้นใหญ่ตั้งแต่เล็ก แต่พอเห็นไป๋หลิงกวงดูฐานะสูงส่ง รู้สึกอายที่ดูด้อยกว่าจริงๆ

แม้แต่ท่าทางดื่มชา นางงามมีระดับไร้ผู้เปรียบเทียบ แก้วชาใน

บทที่ 297 หัวแตกเลือดออก

นางก้มหัวสะอึกสะอื้น ไหล่บางๆทั้งสองสั่นเทิ้ม ใครจะทำร้ายผู้หญิงอ่อนแอแบบนี้ได้ลงล่ะ

แต่ในความจริง ตอนนี้เรื่องยุ่งยากใจของพวกนางมีมากเป็นกองใหญ่แล้ว จะมีใจไปสงสารคนอื่นที่ไหนกัน

อีกอย่างใครจะรู้ท่าทีนางในตอนนี้น่าสงสารจริงหรือแสร้งทำกันล่ะ คำพูดที่นางพูดเมื่

บทที่ 298 เสียโฉม

“เพียงแต่.....” ตอนนี้ น้ำเสียงหมอหลวงขัดเล็กน้อย และเริ่มลังเล ทำให้พวกเขาใจเต้น

“แต่อะไร?”

“แผลของพระนางทั้งยาวทั้งลึก แม้จะใช้ยาปิดแผลแล้ว แต่พอดีก็คงเหลือแผลเป็น พระนางสิริโฉมงดงามดั่งนางฟ้า แต่กลัวว่าต่อจากนี้ เอ่อ.......”

พูดมาถึงตอนนี้ เขาถอนหายใจยาว