บทที่ 274 ความรักที่โง่เขลา

หวงเย่ที่คิดว่าตนนั้นหนีออกมาแล้ว แต่กลับต้องให้หชู่ถันอยู่ที่ตำหนักจิ๊วซา เขาตัดสินใจที่ดีที่สุดแล้ว แต่สุดท้ายก็ต้องคืนคำพูดนี้

ฟ้ายังไม่สว่าง ห้องของเขาก็ถูกใครบางคนเปิดออก จากนั้นมือเย็นก็ลากตัวเขาออกมาจากผ้าห่มที่อบอุ่น แล้วพูดกับเขาราวกับเป็นฝันร้าย

บทที่ 275 บทเรียนของการทำผิด

“ข้ายังไม่ได้ทำสิ่งใด แล้วจะแปดเปื้อนได้อย่างไร?” ใครบางคนจนถึงตอนนี้ก็ยังโง่เขลา ไม่ยอมรับความผิดของตนเองแม้แต่น้อย และไม่รู้ว่าตนเองผิดตรงไหน

“ขอรับ งั้นข้าจะบอกท่าตอนนี้!” หวงเย่จะอยู่ข้างจางยวี่โหร่วเอง

ตามหลักการแล้วทั้งเขาและจางยวี่โหร่วต่างยืนอยู่ค

บทที่ 276 ได้โปรดให้อภัย

หวงเย่เดินไปตบบ่าของเขาเบาๆ จากนั้นก็เอ่ยขึ้นด้วยความจริงจัง

"ตอนนั้นพวกเขาต่างหากที่มีตาแต่หามีแววไม่ การยกเลิกงานอภิเษกนี้พวกเขาก็เป็นคนพูดขึ้นเอง มันไม่เกี่ยวข้องกับท่านเลย ท่านไม่จำเป็นต้องมารับผิดชอบ ท่านควรจะคิดว่าตอนนี้สิ่งใดที่เป็นสิ่งสำคัญที่สุดและควรจะทำส