บทที่ 275 บทเรียนของการทำผิด

“ข้ายังไม่ได้ทำสิ่งใด แล้วจะแปดเปื้อนได้อย่างไร?” ใครบางคนจนถึงตอนนี้ก็ยังโง่เขลา ไม่ยอมรับความผิดของตนเองแม้แต่น้อย และไม่รู้ว่าตนเองผิดตรงไหน

“ขอรับ งั้นข้าจะบอกท่าตอนนี้!” หวงเย่จะอยู่ข้างจางยวี่โหร่วเอง

ตามหลักการแล้วทั้งเขาและจางยวี่โหร่วต่างยืนอยู่ค

บทที่ 276 ได้โปรดให้อภัย

หวงเย่เดินไปตบบ่าของเขาเบาๆ จากนั้นก็เอ่ยขึ้นด้วยความจริงจัง

"ตอนนั้นพวกเขาต่างหากที่มีตาแต่หามีแววไม่ การยกเลิกงานอภิเษกนี้พวกเขาก็เป็นคนพูดขึ้นเอง มันไม่เกี่ยวข้องกับท่านเลย ท่านไม่จำเป็นต้องมารับผิดชอบ ท่านควรจะคิดว่าตอนนี้สิ่งใดที่เป็นสิ่งสำคัญที่สุดและควรจะทำส

บทที่ 277 ทั้งร่างกายและชีวิตเป็นของเจ้า

"ท่านรู้เช่นนี้ก็ดี หากวันหนึ่งที่ท่านโกหกหลอกลวงหม่อมฉันอีก หม่อมฉันจะไม่มีวันให้อภัยท่านเด็ดขาด！ และหม่อมฉัน ก็จะฆ่าท่านให้ตายด้วย！"

นางไม่ได้ล้อเล่น นางพูดความจริง！

ก่อนหน้านั้นไม่ว่านางจะโกรธเคืองเขามากเพียงใด แต่ก็ยังถือว่าเขาไม่ได้ทรยศหั