บทที่ 273 ปากแข็งใจอ่อน

เมื่อคืนฝนตกฟ้าผ่าดังสนั่น บอกกับอารมณ์ที่ขุ่นมัว ทำให้ยากที่จะนอนหลับได้ ดังนั้นจางยวี่โหร่วจึงพลิกตัวไปมา นอนไม่หลับทั้งคืน

จากเรื่องที่เกิดขึ้น จะให้นางนอนหลับได้อย่างไร?

แม้ว่าฝนที่ตกลงมานั้นจะไม่ตกลงบนตัวของนาง แต่หัวใจของนางในตอนนี้รู้สึกเหน็บหนาวมากกว่า

บทที่ 274 ความรักที่โง่เขลา

หวงเย่ที่คิดว่าตนนั้นหนีออกมาแล้ว แต่กลับต้องให้หชู่ถันอยู่ที่ตำหนักจิ๊วซา เขาตัดสินใจที่ดีที่สุดแล้ว แต่สุดท้ายก็ต้องคืนคำพูดนี้

ฟ้ายังไม่สว่าง ห้องของเขาก็ถูกใครบางคนเปิดออก จากนั้นมือเย็นก็ลากตัวเขาออกมาจากผ้าห่มที่อบอุ่น แล้วพูดกับเขาราวกับเป็นฝันร้าย

บทที่ 275 บทเรียนของการทำผิด

“ข้ายังไม่ได้ทำสิ่งใด แล้วจะแปดเปื้อนได้อย่างไร?” ใครบางคนจนถึงตอนนี้ก็ยังโง่เขลา ไม่ยอมรับความผิดของตนเองแม้แต่น้อย และไม่รู้ว่าตนเองผิดตรงไหน

“ขอรับ งั้นข้าจะบอกท่าตอนนี้!” หวงเย่จะอยู่ข้างจางยวี่โหร่วเอง

ตามหลักการแล้วทั้งเขาและจางยวี่โหร่วต่างยืนอยู่ค