บทที่116เมื่อเร็วๆนี้พระชายาที่รักกำเริบสืบสานมากนัก

“เจ้าแน่ใจเรื่องนี้เป็นจริง?”หลังจากคิดใคร่ครวญตลบหนึ่งจางยวี่โหร่วสีหน้าเคร่งขรึมถามไถ่วาจาออกมา

“เป็นองค์ชายสองบอกข้าพระองค์ท่านก็ยังได้รู้จากพระนางซูเฟยที่นั่นนี่ต้องไม่มีอะไรผิดแล้วแน่นอน”

แม้ว่าหลิงจือก็วิตกกังวลมากในเรื่อ

บทที่117หอกข้างแคร่

แววตาของเขาเวลานี้แทบให้นางคุ้นเคยมากเกินไปแล้วทุกคืนก่อนที่นางจะถูกกินแล้วเช็ดจนสะอาดเขาล้วนมีประกายตาเช่นนี้

ผู้ชายคนนี้...เขาก็ไม่สามารถหยุดลงสักคราได้หรือ?

จางยวี่โหร่วยังไม่ทันได้มีเวลาที่จะพูดทั้งคนก็ถูกอุ้มขวางขึ้นมาโดยตรงหลังจากนั้นวางลงบนเตียงแล้ว

บทที่118หายนะนับสหัสวรรษ

“เจ้ากำลังคิดอะไรอยู่?”มองดูลักษณะที่เงียบไม่พูดไม่จาของเขาจางยวี่โหร่วเอื้อมมือไปแกว่งไปมาตรงหน้าเขาแล้วถามไถ่ออกมา

ตอนนี้เขาต้องกำลังคิดหาวิธีซิน่ะด้วยสติปัญญาของเขาเขาควรจะสนใจมากกว่านาง

นอกจากนี้เรื่องนี้ไม่ได้เป็นเพียงเกี่ยวข้องกับผลประโยชน์ของตระกูล