บทที่117หอกข้างแคร่

แววตาของเขาเวลานี้แทบให้นางคุ้นเคยมากเกินไปแล้วทุกคืนก่อนที่นางจะถูกกินแล้วเช็ดจนสะอาดเขาล้วนมีประกายตาเช่นนี้

ผู้ชายคนนี้...เขาก็ไม่สามารถหยุดลงสักคราได้หรือ?

จางยวี่โหร่วยังไม่ทันได้มีเวลาที่จะพูดทั้งคนก็ถูกอุ้มขวางขึ้นมาโดยตรงหลังจากนั้นวางลงบนเตียงแล้ว

บทที่118หายนะนับสหัสวรรษ

“เจ้ากำลังคิดอะไรอยู่?”มองดูลักษณะที่เงียบไม่พูดไม่จาของเขาจางยวี่โหร่วเอื้อมมือไปแกว่งไปมาตรงหน้าเขาแล้วถามไถ่ออกมา

ตอนนี้เขาต้องกำลังคิดหาวิธีซิน่ะด้วยสติปัญญาของเขาเขาควรจะสนใจมากกว่านาง

นอกจากนี้เรื่องนี้ไม่ได้เป็นเพียงเกี่ยวข้องกับผลประโยชน์ของตระกูล

บทที่119ยุแหย่สะกดจิตให้หลงเสน่ห์

เป่ยจื่อเฉินมีฐานะเป็นองค์รัชทายาทปกติเขาได้ยินคำพูดประจบสอพลอจนเคยชินแล้วทุกครั้งล้วนภูมิใจมากนึกว่าตนเองแน่มากตอนนี้เฉินซูเสียนได้ประจบเขาเช่นนี้เขาย่อมได้ใจมากด้วยแน่นอน

“ข้าได้ยินว่าเมื่อก่อนนี้เจ้ารักชอบองค์ชายสององค์ชายสองมีปฏิภาณไหวพริบคล่องแคล่ว