บทที่ 11 โอกาสที่แย่งชิงกันอย่างเป็นธรรม

��

ห้องหนังสือเงียบสงบเหมือนความตาย ราวกับว่าแค่เสียงที่ดังจากเข็มตกลงพื้นยังได้ยินอย่างชัดเจน เผยให้เห็นได้ชัดว่าสถานการณ์ตกอยู่ในความตรึง

ในเมื่อทั้งสองฝ่ายต่างไม่ยอมปล่อยมือ ตอนนี้ก็ทำได้เพียงรอคนที่มีอำนาจตัดสินสูงสุด——ฮองเต้ มาไต่สอนแล้วล่ะ

บทที่ 12 ปรมจารย์แห่งการเล่นเกมส์

��

“แย่งชิงกันอย่างเป็นธรรมเยี่ยงไรหรือ?” ฮองเต้รีบถาม

“จางยวี่โหร่วกับข้าเราผ่านพิธีแต่งงานกันแล้ว และเข้าเรือนหอแล้วด้วย นางเป็นภรรยาตามกฏหมายและตามประเพณีของข้า ไม่แน่ตอนนี้ในท้องนางอาจจะมีสายเลือดของข้าก็เป็นไปได้ ข้าจะทิ้งนางแบบนี้เลยหรือ?”

บทที่ 13 ไม่คู่ควรที่จะมีบารมีเท่าคุณหนูอย่างข้า

��

ไม่ง่ายเลยกว่าจางยวี่โหร่วจะหลุดพ้นจากความกวนใจจากเป่ยจื่อห้าว พอกลับมาถึงบ้านตระกูลจาง พ่อและแม่ของนาง พี่ชายพี่สะใภ้ ลุงป้าน้าอาต่างก็รอนางอยู่แล้ว

พอเห็นนางกลับมาก็รีบดึงนางมาถามไถ่สารทุกข์สุขดิบ สีหน้าของแต่ละคนล้วนกังวลไปหมด