บทที่ 10 อับอายขายหน้าไปหมด

คนที่หยุดนางไว้ แน่นอนว่าคืออ๋องชิงผิงหันยี่ฉี สามีของนางในตอนนี้

จางยวี่โหร่วรู้อยู่แล้วว่าเขาจะต้องมาหยุดนาง และนางก็ไม่รู้ว่าเพราะเหตุใดในใจของตัวเองถึงมีสัญชาตญาณเช่นนี้

นางแกล้งร้องไห้อย่างเจ็บปวดในอ้อมแขนของเขา ท่าทางเต็มไปด้วยความเศร้าโศกเสี

บทที่ 11 โอกาสที่แย่งชิงกันอย่างเป็นธรรม

��

ห้องหนังสือเงียบสงบเหมือนความตาย ราวกับว่าแค่เสียงที่ดังจากเข็มตกลงพื้นยังได้ยินอย่างชัดเจน เผยให้เห็นได้ชัดว่าสถานการณ์ตกอยู่ในความตรึง

ในเมื่อทั้งสองฝ่ายต่างไม่ยอมปล่อยมือ ตอนนี้ก็ทำได้เพียงรอคนที่มีอำนาจตัดสินสูงสุด——ฮองเต้ มาไต่สอนแล้วล่ะ

บทที่ 12 ปรมจารย์แห่งการเล่นเกมส์

��

“แย่งชิงกันอย่างเป็นธรรมเยี่ยงไรหรือ?” ฮองเต้รีบถาม

“จางยวี่โหร่วกับข้าเราผ่านพิธีแต่งงานกันแล้ว และเข้าเรือนหอแล้วด้วย นางเป็นภรรยาตามกฏหมายและตามประเพณีของข้า ไม่แน่ตอนนี้ในท้องนางอาจจะมีสายเลือดของข้าก็เป็นไปได้ ข้าจะทิ้งนางแบบนี้เลยหรือ?”