บทที่ 12 ปรมจารย์แห่งการเล่นเกมส์

��

“แย่งชิงกันอย่างเป็นธรรมเยี่ยงไรหรือ?” ฮองเต้รีบถาม

“จางยวี่โหร่วกับข้าเราผ่านพิธีแต่งงานกันแล้ว และเข้าเรือนหอแล้วด้วย นางเป็นภรรยาตามกฏหมายและตามประเพณีของข้า ไม่แน่ตอนนี้ในท้องนางอาจจะมีสายเลือดของข้าก็เป็นไปได้ ข้าจะทิ้งนางแบบนี้เลยหรือ?”

บทที่ 13 ไม่คู่ควรที่จะมีบารมีเท่าคุณหนูอย่างข้า

��

ไม่ง่ายเลยกว่าจางยวี่โหร่วจะหลุดพ้นจากความกวนใจจากเป่ยจื่อห้าว พอกลับมาถึงบ้านตระกูลจาง พ่อและแม่ของนาง พี่ชายพี่สะใภ้ ลุงป้าน้าอาต่างก็รอนางอยู่แล้ว

พอเห็นนางกลับมาก็รีบดึงนางมาถามไถ่สารทุกข์สุขดิบ สีหน้าของแต่ละคนล้วนกังวลไปหมด

บทที่ 14 เสแสร้งหลอกหลวง

��

จ้าวซินซินรออยู่ข้างนอกพักใหญ่ ในที่สุดจางยวี่โหร่วก็เดินออกมา

ในใจของเขาอั้นความโมโหไว้ เพราะคำพูดของนาง นางต้องนั่งรอไปเกือบสี่ชั่วโมง รอจนนางทนไม่ไหวแล้ว

นางมาตั้งแต่เช้า ตอนนี้ก็เที่ยงแล้ว เมื่อก่อนทุกครั้งที่นางมาก็จะมีคนเอาเครื่องดื่มและอาหารม